Όχι άλλη υποχώρηση!

H συμφωνία του κ. Τσίπρα ισοδυναμεί με την αφαίρεση του σταυρού ή του γαλάζιου χρώματος από την ελληνική σημαία

 

Οταν η κ. Ρεπούση έβαλε στα σχολικά βιβλία της ιστορίας τον «συνωστισμό στη Σμύρνης» δεν αντιδράσαμε όπως θα έπρεπε.
Ούτε και όταν ο κ. Τσίπρας δήλωσε πως δεν υπάρχουν σύνορα στη θάλασσα και καλούσε τους μετανάστες στη χώρα μας.
Ούτε και όταν ο κ. Φίλης μετέτρεψε τη σημαία στα σχολεία σε λαχειοφόρο (ο σημαιοφόρος επιλέγεται με κλήρωση ) και μας έλεγε ότι δεν υπάρχει γενοκτονία των Ποντίων.
Ούτε όταν καταργήθηκε η διδασκαλία των θρησκευτικών.
Ούτε όταν ο τρομοκράτης Κουφοντίνας έβγαινε από τη φυλακή για να ξεσκάσει.
Θα μπορούσαμε να θυμηθούμε και πολλά άλλα. Δεν έχει σημασία, όμως.
Σημασία έχει να κατανοήσουμε ότι εδώ και χρόνια κάνουμε μικρές αλλά σημαντικές υποχωρήσεις. Ότι ως κράτος και ως λαός επιδείξαμε περίσσια ανοχή σε ανιστόρητους «διεθνιστές», απάτριδες «προοδευτικούς» και κάθε λογής “δικαιωματιστές” με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η εθνική μας συνείδηση.
Και έτσι φτάσαμε στη συμφωνία Τσίπρα – Ζάεφ.
Με τον πρωθυπουργό που πιστεύει στην αυτοδιάθεση των γειτόνων να εκχωρεί «Μακεδονική» εθνικότητα και γλώσσα στους Σκοπιανούς, μετατρέποντας ένα κράτος σε έθνος.
Θα το ανεχτούμε και αυτό;
Δεν έχουμε ούτε άλλος χρόνο, ούτε άλλη αντοχή.
Αρκετά δίχασε ο κ. Τσίπρας με τα ψευτο-διλήμματά του και το δήθεν ηθικό του πλεονέκτημα.
Αρκετά βαπτίζει την πλειοψηφία των πολιτών σε συντηρητικούς κάθε φορά που διαφωνούν με τις πράξεις και τα λόγια της κυβέρνησής του.
Η Μακεδονία είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικότητας.
Και η συμφωνία του κ. Τσίπρα ισοδυναμεί με την αφαίρεση του σταυρού ή του γαλάζιου χρώματος από την ελληνική σημαία.
Είμαστε έτοιμοι για έναν τέτοιο ακρωτηριασμό της εθνικής μας ταυτότητας και της ιστορικής μας συνείδησης;
Σίγουρα, όχι.
Το ποτήρι ξεχείλισε.