Δήλωση με αφορμή τα κρούσματα ελονοσίας – «Ανοχύρωτη η Δυτική Ελλάδα έναντι της ελονοσίας»

«Ανοχύρωτη παραμένει η χώρα και ιδιαίτερα οι περιοχές της Δυτικής Αχαΐας και της Ηλείας» επισημαίνει ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΔ, Ανδρέας Κατσανιώτης, με αφορμή τα κρούσματα ελονοσίας που παρουσιάστηκαν το 2016 και την διαπίστωση ότι η κατάσταση παραμένει ίδια, ίσως και χειρότερη, φέτος.

Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Κατσανιώτης κατέθεσε επίκαιρη ερώτηση προς τον υπουργό Υγείας σημειώνοντας μεταξύ άλλων πως «σύμφωνα με την πιο πρόσφατη αναφορά από το ΚΕΕΛΠΝΟ (Επιδημιολογικά δεδομένα ελονοσίας στην Ελλάδα, 2016, έως 22/07/2016) και των τελευταίων ενημερώσεων (3.8.2016) του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης & Νοσημάτων (European Center for Disease Control – ECDC), διαπιστώνεται πως και για τη φετινή χρονιά η κατάσταση θα είναι στα ίδια και χειρότερα επίπεδα, μιας και η ελληνική πολιτεία με τους αρμοδίους φορείς δεν έχουν εκπονήσει ένα ειδικό σχέδιο αντιμετώπισης της επικίνδυνης αυτής επιδημίας».

Ο βουλευτής Αχαΐας υπογραμμίζει ότι οι Περιφερειακές Ενότητες Ηλείας και Αχαΐας αποτελούν περιοχές υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση μεταδιδόμενων νοσημάτων καθώς φιλοξενούν και πολλούς μετανάστες από χώρες Ινδικής χερσονήσου και της Αφρικής, ενώ ταυτόχρονα, η παρουσία προστατευόμενων περιοχών κάνει την οργάνωση και διεξαγωγή ολοκληρωμένου προγράμματος καταπολέμησης κουνουπιών ιδιαίτερα σύνθετη διαδικασία.

Ο κ. Κατσανιώτης ρωτάει τον υπουργό Υγείας εάν έχουν προωθηθεί δράσεις με επιστημονική τεκμηρίωση για την οργάνωση Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων Καταπολέμησης Κουνουπιών στην επικράτεια για φέτος, και αν ναι, ποιες. Επίσης, εάν έχουν θεσπιστεί προδιαγραφές για τα ολοκληρωμένα αυτά Προγράμματα, τα οποία θα περιλαμβάνουν παρεμβάσεις στο αστικό, περιαστικό, αγροτικό και φυσικό περιβάλλον αφού οι περισσότερες περιοχές παρέμβασης είναι  προστατευόμενες περιοχές διεθνούς εμβέλειας, αλλά και αν υπάρχουν εναλλακτικά εγκεκριμένα προϊόντα καταπολέμησης κουνουπιών για τα εθνικά προγράμματα κουνουποκτονίας, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης για τη Δημόσια Υγεία.

Τέλος, θέτει την παράμετρο της οικονομικής ζημιάς που μπορεί να υπάρξει στις περιοχές που ενδεχομένως πλήξουν κρούσματα ελονοσίας, τονίζοντας την ανάγκη λήψης πρόσθετων προληπτικών μέτρων (πχ: επιδότηση ιδιωτικών επιχειρήσεων για καταπολέμηση) και δράσεων ενημέρωσης.